Het forwarding plane bestaat uit PIC's (PA's in Cisco-speak), die in FPC's zitten (VIP's in Cisco-speak). Alleen is een VIP2 een module met een generieke processor, waar FPC's een stapel ASIC's is die de forwarding policy te horen krijgen van het control plane en
Hmm, om het iets specifieker te maken: de distributed buffer manager ASICs op de FPCs babbelen met speciale J-cells (notification en result) met de IP-II waar de forwarding table aan vast zit. In de result cell zit een next-hop en uitgaande poort; outbound buffer asic ontvangt deze en stuurt een specifieke i/o manager asic aan om uit shared memory de packet te herbouwen en uit te sturen. Ik zou het bovenstaande puur forwarding plane noemen, de RE is imho control plane.
binnenkomende packets aan de hand daarvan correct afhandelen. Elke FPC voegt een brokje shared memory toe aan het backplane dat gebruikt wordt om packets in te zetten en uit op te halen (in J-Cells van 64 bytes).
Je kan langsgaan. De vorige keer dat ik als (toekomstige) klant daar was werd me verteld "Hier is een schroevendraaier, ik ben even koffie halen in de andere kamer!" Dat was medio 2000 dus misschien gaat het tegenwoordig anders. :)
Toegankelijkheid is nog steeds top. Al heb ik niet recent gevraagd om een schroevendraaier :) Een van de leukere anekdotes is toch wel destijds onze vraag of je een routing engine uit een live draaiend systeem kon trekken. Waarop dat gedaan werd, en vervolgens de RE per fresh-install pas weer in leven gebracht kon worden. 'this should have worked better' :) (~ Junos 4.2R1) -Nils